Letras
hau ez da amodiozko kanta(Esta no es una canción de amor)
Esta no es una canción de amor/la melodía de una guitarra/poema vestido de pseudo flores/esta no es una canción de amor/ una nube, dicen que quizá sea eso la pasión/la primera función del teatro/toma, coge querida/la caricia/que nunca te regalé/el beso que te di y que no sentía/vayan vayan las penas al cielo/ a donde se deben/ vayan lejos de nosotros/donde los creyentes/esta no es una canción de amor/ el desmayo de unos latidos locos/el anhelo, el deseo, el dolor.../este es mi pueblo/duro como el último invierno/hermoso la primavera que viene.
hau ez da amodiozko kanta
kitarrak sortutako melodia
sasilorez jantzitako olerkia
hau ez da maitasun kanta
odeia hori omen da pasioa
antzokiaren lehenbiziko funtzioa
hartzazu, hartzazu maitia
sentitu gabe emandako musua
inoiz oparitu ez nizun laztana
doazen, doazen penak zerura
behar duten tokira
doazen, sinestunen lekura
gugandik urrutira
hau ez da amodiozko kanta
taupada azkarren zorabioa
nahia, desira, mina eta gogoa
hau da, hau da nire herria
gorria, azken neguaren gisan
ederra, heldu den udaberrian
doazen, doazen penak zerura
behar duten tokira
doazen, sinestunen lekura
gugandik urrutira
urrun izanik(Tú que estás lejos)
Tú que estas lejos/miras a las amapolas/junto a las vías del tren/cómo mecen sus pétalos rojos./Ojalá pudiera pensar/no todo se ha perdido./Ojalá pudiera ser de nuevo tu espejo,/como lo es lago para el viajero./déjame pensar que estaremos juntos de nuevo/déjame pensar que estaremos juntos de nuevo/déjame pensar que los días de antaño pueden volver./ si no fuera mentira/diría que no he cambiado/que todavía soy valiente/ en mis sueños siempre tienes veinte años.
Urrun izanik begiraiezu
trenbidetako mitxoleta gorriei
euren hostoak kulunkatzen
aineza pentsa dena ez da galdu
ainendi berriz zure ispilu
bidaztiena aintzira den bezala
Utzi pentsatzen berriz
elkartuko garela
iraganeko egunak
itzuli ahal direla
gezurra ez balitz esango nuke
ez naiz aldatu, ausart naiz oraindik
nire ametsetan hogei urte duzu beti
Utzi pentsatzen berriz
elkartuko garela
iraganeko egunak
itzuli ahal direla
baratzeko larrosa
arima beltzarana
burua eta bihotza
ohostu zizkidana
non geratzen den denbora(Donde el tiempo se para)
En las tierras de nuestro ser/donde el tiempo se para/donde el aire no nos alcanza/donde no vamos a ninguna parte/donde gritando nos acercamos/hasta el gigante/llévame hasta mi montaña/subiendo desde tu cumbre/de día te disfruto/cuento las almas/de noche navego en nieves saladas/súbeme hasta mi montaña/para que encuentre el camino/para que me libere de tus cadenas/y el aire me haga falta/para que no sea un dios terrestre/compañero de viaje de los imposibles/súbeme a mi montaña/ya que tu no me perteneces/ de día te disfruto, hasta tus ultimas fronteras/ y saludo a las nubes en nieves saladas.
gure baitango lurraldetan
non geratzen den denbora
non ez dagoen arnas biderik
non ez goazen inora
non oihukatzen hurbiltzen garen
erraldoiaren ondora
igo nazazu nire mendira
zure gailurretik gora
egunez zu bizitzera
arimak zenbatzera
urrun nabigatzera
elur gazietan
igo nazazu nire mendira
aurki dezadan bidea
askatu nadin zure loturaz
behar dezadan airea
ez nadin izan jainko lurtiarra
bai ezinen bidaidea
igo nazazu nire mendira
zu ez bait zara nirea
egunez zu bizitzera
azken mugen hertzera
lainoen agurtzera
elur gazietan
hutsik daude kaleak(Calles vacias)
Calles vacías/se esconden las luces/las farolas de la esquina rasgan las sombras/se fueron mis hermanos/y me quede solo/cantando viejas melodías/rodeado de gente extraña/corazones vacíos/ventanas cerradas/ a la poesía ya no le queda fuelle/marcharon mis padres y/ me quedé solo/ maldiciendo voces del pasado/sin abrir la boca/ se han secado los ríos/ennegrecido las playas/retorne el aire a los pulmones/llénense los corazones de sangre/ya se guardarán en la caja vieja/los fríos del ultimo invierno
Hutsik daude kaleak
argiak ostentzen
kale hertzeko farolak
itzalak urratzen
joan ziren anai arrebak eta
bakarrik gelditu nintzen
arrotz jendeaz inguratuta
doinu zaharrak kantatzen
Hutsik daude bihotzak
lehioak itxirik
poesiak beregan
ez ei du ausporik
joan ziren aita eta ama eta
gelditu nintzen bakarrik
iragan hotsak madarikatzen
ahoa ireki barik
sikatu dira errekak
beztu dira hondartzak
hezurrak atzoko
gezi ta arantzak
betor haizea birikietara
odolez puztu bihotzak
gordeko dira kutxa zaharrean
azken neguaren hotzak
goizetik(Hoy me he levantado temprano)
hoy me he levantado temprano/quiero hacer algo nuevo/guardar las promesas de ayer en mi corazón, bajo llave/hoy soy un hombre nuevo/he pasado lejos, hoy/saludando recuerdos amargos/con una sonrisa/ me he levantado temprano, hoy, he/respirado tranquilo/por fin se han secado los ojos/he de levantar cabeza/ya voy, note muevas/ha terminado la pesadilla/no te muevas, ya voy/mañana voy a emborracharme/a bailar con los amigos/ y despertar, sin resaca, en buena compañia/frente al espejo/me peino con los dedos/guardare en mi corazón, bajo llave, las promesas de ayer/ya voy, no te muevas.
Gaur goizetik jaiki naiz
zeozer berri egin nahi dut
atzoko promesak gorde ta bihotzean giltzapetu
gizon berri bat nauzu
urruti pasiatu dut gaur
oroitzapen mikatzak irrifar batez agurtzen
goizetik jeiki naiz gaur
lasai arnasa hartu
jada begiak lehor, burua altxatu
egon hor, banoa
ez zaitez mugi, banoa
ez zaitez mugitu, banoa
bihar mozkortuko naiz
lagunekin dantzatu
ajerik ez eta konpainia onean esnatu
ispiluari begira
atzamarrekin orraztu
atzoko promesak gorde ta bihotzean giltzapetu
egon hor, banoa
akabo ameskaiztoa
ez zaitez mugitu, banoa
ez eidazu eskatu
zatozte(Entrad)
entramos en las cuevas rojas/en horas nocturnas/al amparo de curiosas chicas/la muerte vacilando entre nosotros/entramos en bares humeantes/cuando las horas se hacen largas/cuando el amanecer saluda/cuando acaba con nosotros/pasad amigos, adelante/Acercaos sin miedo/se os dará de beber/cuando el destino no tiene rumbo/cuando el amor es una nube/cuando las palabras se visten de mentira/entonces adquiere sentido la vida/dejad que juguemos con vosotros/paladeemos lo sembrado/dejad que tenemos los pensamientos puros/veamos las puertas del infierno/ pasad amigos.../cuando el buen vino nos embruja/ y hace sentirnos felices/ahí cerca vuelan las penas/ahi cerca reposan.../exhaustos entramos en nuestras cajas/cuando el día trae consigo la luz/vestidos de colores de vida/de colores de buen vino/pasad amigos...
leize gorrietan hor sartzen gara
argirik gabeko orenetan
neska kuriosen magaletan
herio gure artean nesketan
kedun tabernetan hor sartzen gara
orduak luze doazen hoietan
goizaldeak gurtzen gaituenetan
goizaldeak hiltzen gaituenetan
zatozte lagunok aurrera
erdu bildurrik gabe gurera
emango zaizue edabea
patuak norarik ez duenean
maitasuna odeia denean
hitzak gezurrez jaztenm direnean
orduan zentzu hartzen du bizitzak
utz gaitzazue zuekin jostazten
elkar ereindakoa dastatzen
pentsamendu garbiak lizuntzen
infernuko ateak begiztatzen
zatozte...
ardo onak sorgintzen duenean
pozik sentiarazten gaituenean
hurbilean hor hegan doaz penak
ta hurbilean pausatzen dira denak
hilkutxetan leher eginda sartzen gara
egunak argia dakarrenean
bizitza kolorezko jantzitan
ardo on kolorezko jantzitan
zatozte lagunok...
esku leunak(Manos suaves)
Hoy no ha cambiado nada/ como siempre/ manos suaves, que mitiguen este picor/ cantando coplas viejas/érase una vez un amigo/vino rosado, que no se ahoguen en la ribera/hoy nada ha cambiado/hoy hay algo por lo que cantar/pero pásame la maría que lo vea todo diferente.
Gaur ez da ezer aldatu
bizitzak berdin jarraitzen du
esku leunak azkure hau legundu dezaten
kopla zaharrak kantatzen
behin adiskide bat bazen
ardo gorria erriberan ito ez daitezen
gaur ez da ezen aldatu
gaur bada zer kantatu
baina ekatzu maria, dena ezberdin ikusi dezadan
baneki(Si supiera)
es invisible la luz?/por qué cuesta que florezca la raíz?/ cual es la mentira?/ qué es verdad?/cuándo viene mañana?cuánto es todo?/que es realmente la imaginación? cual es el error? qué es correcto? si supiera toda respuesta/ a que abrir el corazón!/ para qué despertar cada mañana!/sabemos que nunca es para siempre/que entre tanto las dudas son seguras/mejor si es así/si supiera toda respuesta/a que abrir el corazón/para que despertar cada mañana! aquí está todo lo que tenemos en nuestras manos/todo lo que tenemos aquí está en nuestras manos/aquí está lo que tenemos, todo en nuestras manos.
Ikustezina al da argia?
Zergaitik da azaltzen zaila mamia?
Zein da gezurra?
Zer da egia?
Noiz dator bihar? Zenbat da dena?
Zer da benetan irudimena?
Zein da okerra?
Zer da zuzena?
Erantzun oro baneki
Zeri bihotza ireki
Egunero zertan jeiki
Badakigu betiko inoiz ez dela
Bitartean zalantzak ziur direla
Hobe horrela
Erantzun oro baneki
Zeri bihotza ireki
Egunero zertan jeiki
Gure esku dugun
Dena dago hemen
Hemen dugun dena
Gure esku dago
Dugun dena dago
Gure esku hemen
Hemen dago dugun
Dena gure esku
lau koplatxo(Cuatro poemas breves)
cuatro versos por ti/dos veces he besado el vaso y me siento feliz/cuatro versos en alcohol/con voz rasgada/cuatro poemas breves/y como he venido me voy/pero, antes de irte/acércame la botella/y así pueda cerrar mi corazón/ciego sin ojos/ cuatro versos me visitan de vez en cuando/cuando te imagino en la ciega, sola, de vez en cuando
lau koplatxo zuretzat
lau koplatxo zuri (bis)
godaletari emon
dautsodaz mosu bi
ta pozez nago ni
lau koplatxo alkoholdun
eztarri makalez (bis)
lau koplatxo laburrok
ta banoa neurez
etorri nazen lez
baina joan aurretik
botila ekatzu (bis)
bihotza itzi dagidan
begi barik itsu (bis)
lau koplatxuok jatost
lantzean, lantzean (bis)
adibidez zu ziegan
imaginatzean
lantzean lantzean
ez esan ezetz(No digas que no)
de refugio en refugio a través de la noche/que busca tu mirada,/princesa, por el suelo/zapatos rojos en la penumbra,/de pasos breves, nerviosa/demasiado timida para bailar.../si fuera mago ahora y pudiera/reventar la oscuridad en fuegos de fiesta/¿cuál es la clave de la magía?/¿que palabra me hace falta?/¿que melodia encantada?/donde esta la llave de tu sonrisa/no digas que no.../a los bordes del cielo,/la luz se asoma/el día nos amenaza/se acabo la música/y es el último trago/¿cuál es el puente mas corto hasta ti?/¿el sendero oculto?/dónde está tu fuego?/estando tan cerca te tengo tan lejos/teniendote lejos te siento tan cerca/
gauaren barreneko aterpean
zertan zara printzesa?
hor lurrera begira
zapata gorriak ilunpetan
pauso txikiak, dantzaz lotsa
urduri antzean
iluna su festan lehertzeko
aztia banintz orain
nun da magiaren giltza
ez esan ezetz, ez esan...
zein berba behar dut?
zein doinuren xarma
irriparraren giltza
argia ageri da zeru hertzetan
mehatxu zaigu eguna
musikarik ez eta azken tragoa
zein da zuganako zubi laburrena?
non da bidexka gordea
non dago zure sua...
ez esan ezetz, ez esan...
“urruti zaitut hurbilean
hurbil urrunean
antzu dira nire hitzok”
zenbat(¿Cuanto mas?)
Silencio en el autobús/vapor sobre los cristales/amanece y alguien canta en voz baja./ adentrándome en tierras extrañas/contemplando paisajes desconocidos/de nuevo una canción me acerca a ti./ otra vez, una semana, dos semanas/ como leales peregrinos/atravesando una y otra vez/ pueblos sin nombre./ cuántas cosas por decir/cuántas noches anhelando/mirándonos el uno al otro/cuántas cosas por decir/cuántas noches anhelando/mirándonos el uno al otro/cuánta gente en las calles/cuánto grito al aire/cuán lejos el uno del otro, el tiempo vuela./ tu mano en la mía/amenaza en el pasillo/quizá algún día me acostumbre a acariciar este grueso cristal.../ recuerdos y besos/anécdotas del pueblo/te traigo una sonrisa/ y hojas de otoño./cuélgalas en tu corazón al lado de las grandes intenciones/ y perdona por estos ojos húmedos.
Autobusean isiltasuna
lurrina kristalean
eguna argitzear da
norbait kantuan eta ahopean
lur arrotz hauetan barrena
paisaia ezezagunei so
kantu batek narama
berriro ere zuganaino
aste bat, aste bi ostera
errari leialak legez
izen gabeko herri
hauetan barna behin eta berriz
“zenbat gauza esateko
zenbat gau esperoan
biok elkarri begira
denbora aurrera doa”
zure eskua nirean
mehatxua pasiuan
ohituko ote naiz egundo
kristal lodi hau laztantzera
esku bete musu eta goraintzi
herriko historiak
mosto gorri eroriak
eta irripar bat dakarkizut
eskegi itzazu bihotzean
asmo handien ondoan
ta barkatu egidazu
nire begiok lanbrotzea
“zenbat gauza esateko
zenbat gau esperoan
biok elkarri begira
denbora aurrera doa
zenbat jende kaleetan
zenbat oihu ahoan
elkarrengandik hain urrun
denbora aurrera doa”
zapata gorriak(Como nerviosa)
zapatos rojos envuelven tus pies pequeños y recogidos/pasos cortos cada vez que caminas/como nerviosa/alguna vez en la nieve, cuando te esmerabas/con estilo,"mucho mejor que el tuyo"/me solias decir/ese cabello oscuro, casi acariciandote los hombros/aún más oscurecido, o de color caoba/coqueta y caprichosa
Zapata gorriak oin txiki eta bilduetan
ta pauso txikiak, oinez joan bakoitzetan
urduri antzean
noizbait edurretan sutsu saiatzen zinenean
estilo politaz,...zurea baino azkoz hobea...
hala esaten zenidan
ile ilun hura sorbaldetan erdi laztantzen
beltzaranagotzen, zein kaoba kolorez
arro ta kapritxosa
hondar apur hauek(Estos pocos restos)
cógela suavemente entre tus brazos/y abraza esta sombra/llena este vacio con las palabras de ayer noche/observa, como si se tratará de la primera vez/desde la orilla del barranco/recoge en tu mano estos pocos restos/vierte miel sobre las heridas/ acuérdate de todo/disfruta todo/pequeños mordiscos en los labios/dale sentido al pasado/regala pájaros a esta cabeza/haz que vuelva a soñar/hazte amigo de tus flaquezas/tiéndele la mano al diablo/cógeme entre tus brazos/dale cuerpo a esta sombra/ acuérdate de todo/disfruta de todo/mira tranquilo al día de mañana
har ezazu besoetan
eta itzal hau besarkatu
estali ezazu hutsune hau
bart gaueko hitzekin
beha, lehen aldiz bezala
ertzetik amildegira
hondar apur hauek bildu eskura
jarri orbainetan gozoa
“oroitu denaz
plazer hartu, denaz”
koxka txikiak espainetan
eman zentzu iraganari
oparitu txoriak buru hontara
amets egiten bultzarazi
izan barrengo etsai guztien lagun
luza eskua deabruari
har nazazu besoetan
eman gorputza itzal honi
“oroitu denaz
plazer hartu, denaz,
lasai so egiozu biarko egunari”
ez eidazu eskatu(No me pidas)
como de costumbre llevamos un rato cantando./tú tambien entre nosotros, dulce y caliente/luego marchaste a la luna, quizá a pintar tus últimos sueños/después de aterrizar, te me acercaste curiosa./venías sonriente, con gesto misterioso/¿donde esta tu guarida cuando hay luna nueva?/no me pidas un beso de amor/ni que ponga melodia a tus sueños/sólo te puedo ofrecer esta canción/en mi no hallará,tu luna llena/te vas en las nubes de tu cielo/anhelando una luz que no existe/soy demasiado normal para ser luna/y es queno amo más que mis sueños
ohikolez ari ginan
kantuan luzero
zeu be geure artean
goxo eta bero
ilargiraino artez
joan zinan gero
zeure azken ametsak
pintatzera edo
disko
nigana urreratuz
lurrartu ostean
misterio keinu bat
zenduan aldean
irrifartsu zentozan
ta jakingurean
zein neban gordeleku
hilbarri zanean
maitasuna da zuri falta jatzuna
maitasuna da guri falta ez jakuna
ez eidazu eskatu
maitasun musurik
ez ta zure ametsei
doinua jartzerik
ezin dautzut eskaini
kantu hau besterik
nigan ez dozulako
ilargi beterik
zerure zeruetako
odeietan zoaz
nigan ez den argira
heltzeko gogoaz
baina ilargi izateko
arruntegia naz
neure ametsak baino
maite ez badodaz

