The King Bee-k Arima Beltzaren aurreneko grabazioa entzun zuenean, blues-rocka Axularren hizkuntzan egiten zuen gazte talde baten sei abesti haien aurreko lilura neurritsua agertu zuen, hizkuntza horretan aurrekari gutxi baitzeuden. The King Bee-k geroago izan zuen Bilboko harpe batean banda horri zuzenean entzuteko egokiera, eta herri honi ere darion “bluesa” arimatik ateratzeko etorkizuna merezi zuen banda zela ulertu zuen berehalakoan.

Ezinezko erle honen eztia are eztiagoa da “Blues sustraia” entzun eta gero. “Blues sustraia” Arima Beltzaren bigarren grabazioa da, hamar abesti biltzen ditu, eta Soraluzeko blues etxeak kaleratu du, blues and boogieak ernarazten duten maitasunarekin kaleratu ere. Hegalak eduki baino lehen King Bee gazteak entzuten zituen musikak, Purpleen metraila guztia, Zeptarrak, Aftertarrak, Rorytarrak eta hegoaldeko rocka, inspirazio-iturri ona izan dira egunetik egunera hobe abesten duen Jon Gurrutxagaren (gure Levon Helm partikularra) ahots ozenaren garapen trinkoan, bereziki eragingarriak diren gitarra eta harmonikaren arteko elkarrizketak lagunduta.

Taldeak bere “boogie” izpirituari hertsiki eusten dio “Benetan” gaian, eta beldurrik gabe irteten dira “Whole lotta love” baten klonikoaren bila (ordurako Zeppelin taldearen “Rock’n roll” erasokorra eginak ziren zuzenean); bertan Robert Plant handia gogorarazteko –edo ahantzi arazteko- egiteko zaila du Gurrutxagak. “Kaxa”, “Jainkoaren lorategia” eta “keinua” bezalako abesti gogorrek eragin dute The King Bee-k aireratzea rock gogor onenaren taupada hipnotikoaren aizkorakadak saihesteko xedean.

Arima Beltzak, blues motelek bultzaturiko erritmoaren laguntzaz, bizitzaren gorabeherak aipatzen dizkigu, esate baterako, “Maita Nazazu” abestian, zeinak B.B. Kingen “The thrill is gone” gogorarazten digun, nahiz eta elgoibartarren abestiak desiraren zikloa ikusten duen hura zabaltzen denean. “Nire alboan” gaia, aldiz, bluesaren eta poparen arteko nahasketa bat da. Estiloaren sekretuak ageriago geratzen dira “Blues sustraia” abestian, kotoiaren eta sufrimenduaren istorio zaharra. The King Bee-k CD-ari amaiera ematen dion pieza akustiko txiki bat prestatu du. “Zazpi kolore” du izena, eta erlastarra ase uzten duen blues ia abertzale bat da.

The King Bee