|
Herri honek ez du betiko pausalekurik nahi.
Hainbeste dira bideak eta hain eder ibiltzea...
Ibilian ikasi dugulako diogu portu bat dela gure helmuga, munduko portu guztiak direla gure ametsen ontzi.
Munduko portuak dira gure aberria.
Hala diosku Koldo Izagirrek.
PORTUKOPLAK
Aitortzen dizut portua dela
Nire aberri bakarra
Aitortzen dizut portua dela
Nire aberri bakarra
Hantxe daukat nik lastre handian
Oroitzapenen gabarra
Atako bandan jo du txalupak
Umearen begipean
Atako bandan jo du txalupak
Umearen begipean
Tanta gozo bat itsasorako
Hari agur egitean
Ontzi guztiei diosala ta
Tristura bat bihotzean
Ontzi guztiei diosala ta
Tristura bat bihotzean
Izen arrotzek herdoil zauriak
Bidaia gaitzen ostean
Baforearen tximinietan
Ez da izozten elurrik
Baforearen tximinietan
Ez da izozten elurrik
Portu batean jaioak ez du
Bide berrien beldurrik
Letrak esaten ikasi nuen
Ontzi arrotzen branketan
Letrak esaten ikasi nuen
Ontzi arrotzen branketan
Izen gazien ozentasunak
Munduramina hanketan
Txikotak largatzen zirelarik
Gaixotzen nintzen saudadez
Txikotak largatzen zirelarik
Gaixotzen nintzen saudadez
Faroen segak oraindik ere
Hil egiten nau gaudadez
Draga handiak ezin du hustu
Itsas hondoko taberna
Draga handiak ezin du hustu
Itsas hondoko taberna
Itoen lo hautsi du eta
Laster joko du galerna
Munduak ongi daki naizela
Euskaldun seme jatorra
Munduak ongi daki naizela
Euskaldun seme jatorra
Txipreko ontzi baten banderaz
Egina daukat atorra
Zazpi bandera zazpi mintzaje
Nire aberri bakarra
Zazpi bandera zazpi mintzaje
Nire aberri nabarra
Portuak beti digu amore
Kaian urtzen da aparra
Tristea baita gau ilunean
Baforearen tutua
Tristea baita gau ilunean
Baforearen tutua
Oroituz egin dizudan kopla
Tristuretan da gautua
| 
DENDA
